انتظار      

آه...

چه می سوزم

به نگاه کودکانه و ملتمسانه ات...

بسان غنچه ای که در آرزوی گل شدنش

نخستین

                 باد بهاری را

                                در وادی انتظار به نظاره نشسته باشد...

  و باشد که می پرستمت

   ای تنها ترین آرزو پرستیدنت      

زندگی انچه که زیسته ایم نیست

بلکه ان چیزی است که به یاد میاوریم تا روایتش کنیم

                                                                              گارسیا مارکز